Στον αέρα η ψυχιατρική μεταρρύθμιση

από koutipandoras.gr/

Στον αέρα βρίσκεται η πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας, αφού, όχι μόνο περικόπηκαν τα κονδύλια του ΕΣΠΑ για την ψυχική υγεία κατά 24,42%, αλλά η απορρόφηση στο εναπομείναν ποσό είναι μόλις 25,84%. Ταυτόχρονα, το 80% από τα κονδύλια αυτά, θα πάει σε μη κερδοσκοπικές κοινοτικές μονάδες ψυχικής υγείας.

Αυτά προκύπτουν από απάντηση του ευρωπαίου Επίτροπου Υγείας κ. Andor, σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή, ο οποίος με ερώτησή του ζητούσε στοιχεία σε σχέση με την πορεία υλοποίησης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα.

Ο κ. Andor στην απάντησή του αναφέρει ότι "ο προβλεπόμενος προϋπολογισμός για τον άξονα προτεραιότητας 5 ήταν 354.787.429 ευρώ έως τον Σεπτέμβριο του 2012 όταν μειώθηκε στα 268.148.385 ευρώ", χωρίς πάντως να διευκρινίζει τους λόγους αυτής της μείωσης. Η μείωση αυτή άλλωστε είναι που αυξάνει τεχνητά την απορρόφηση από το 2012 στο 2013, φτάνοντάς την από το 12,4% στο 25,84%.

Συνεχίζοντας στην απάντησή του, ο κ. Andor, αναφέρεται στα έργα που υλοποιούνται από τις μη κερδοσκοπικές κοινοτικές μονάδες ψυχικής υγείας, επισημαίνοντας ότι "τον Δεκέμβριο του 2013, ο συνολικός προϋπολογισμός για τα έργα αυτά ήταν 214,6 εκατ. ευρώ, αντιστοιχούσε δηλαδή η χρηματοδότησή τους στο 80% του συνολικού προϋπολογισμού του Άξονα προτεραιότητας 5". 

Στο ερώτημα του Νίκου Χουντή αν υπάρχει κίνδυνος να χαθούν τα αναξιοποίητα μέχρι σήμερα κονδύλια, ο ευρωπαίος Επίτροπος προτιμά να μην αναλάβει το βάρος της απάντησης και δηλώνει ότι "το ελληνικό υπουργείο Υγείας αρνείται ρητά την πιθανότητα αυτή".

Συζήτηση-Σάββατο 15 Φεβρουαρίου

από Ιατρείο αλληλεγγύης Πατησίων-Αχαρνών

Το Ιατρείο Αλληλεγγύης Πατησίων - Αχαρνών 

ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: 

"Πως απαντάμε στη διάλυση της υγείας και της ψυχικής υγείας" 

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
• ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
• ΠΑΙΡΝΟΥΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ 

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου Λέσχη ΛΕ.Φ.ΚΑ Προμηθέως 73-75 (σταθμός ΗΣΑΠ Κ.Πατησίων)

Ψυχιατρείο και Νοσοκομείο Φυλακών Κορυδαλλού: Εικόνες που με κατατρέχουν

από http://unfollow.com.gr

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

Μου παίρνει πάντα χρόνο να συνέλθω από επισκέψεις σε κέντρα κράτησης και φυλακές. Από την τελευταία επίσκεψη που κάναμε, ως επιτροπή της Βουλής για το σωφρονιστικό, την Τρίτη 21 Ιανουαρίου, στο νοσοκομείο 

και το ψυχιατρείο των φυλακών του Κορυδαλλού, οι εικόνες μένουν ανεξίτηλες, με κυνηγούν…

Της Βασιλικής Κατριβάνου *

Francis Bacon, «Χωρίς τίτλο», 1952

Στο ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού. Με παιδεύει η εικόνα ενός ανθρώπου ψυχικά ασθενούς, κλεισμένου σε ένα δωμάτιο απομόνωσης, με τοίχους επενδυμένους με νοβοπάν (υλικό μαλακότερο από το τσιμέντο για να μη σπάσει το κεφάλι του, αλλά αρκετά σκληρό για να μην το ξηλώσει), γυμνός –για να μην προξενήσει, λέει, κακό στον εαυτό του, προσπαθώντας π.χ. να επιχειρήσει να στραγγαλιστεί–, στο πάτωμα, χωρίς στρώμα. Στην ερώτησή μου πόσο μπορεί να μείνει εκεί, ένας φύλακας μου απάντησε ίσως και πέντε μέρες. Αν θέλει να πάει τουαλέτα και είναι σε θέση να κτυπήσει την πόρτα βγαίνει, αλλιώς τουαλέτα γίνεται το δωμάτιο. Υπάρχουν τρία τέτοια δωμάτια απομόνωσης, γνωστά και ως «μπλε δωμάτια».

Η πρακτική να μπαίνουν στην απομόνωση σε τέτοια δωμάτια άνθρωποι που βρίσκονται σε ψυχική διέγερση εφαρμόζεται και σε κάποια ψυχιατρεία, στη χώρα μας και το εξωτερικό. Είναι αμφιλεγόμενο αν είναι προτιμότερη από την πρακτική της καθήλωσης, στην οποία έχουμε καλύτερη επιτήρηση και όχι τέτοια απομόνωση· σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρέπει να χρησιμοποιείται σε ακραίες περιπτώσεις, με αυστηρούς όρους και πρωτόκολλο. Στις άλλες δομές που εφαρμόζεται, ο άνθρωπος δεν είναι γυμνός, υπάρχει στρώμα στο πάτωμα και δεν παραμένει στην απομόνωση για τόσο καιρό. Η εγκατάλειψη του ανθρώπου στον εαυτό του δεν είναι θεραπεία· είναι απλώς ένας τρόπος διαχείρισης της κατάστασης της διέγερσης, όταν δεν ξέρεις τι να τον κάνεις.

Η νοσηλεύτρια μάς είπε ότι οι κρατούμενοι δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους στο προσωπικό, φιλώντας του τα χέρια. Εγώ σκέφτομαι ότι αυτές είναι βάναυσες πρακτικές ασύλου. Ένας άνθρωπος τρελαίνεται ή αποτρελαίνεται, αν μένει απομονωμένος για μέρες σε τέτοιες συνθήκες. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα, καθώς υπάρχουν καταγγελίες ότι η πρακτική αυτή χρησιμοποιείται ως καψόνι ή τρόπος «πειθάρχησης». Πρόκειται για μια πρακτική που έχει τα χαρακτηριστικά της απομόνωσης του ψυχιατρείου και της πειθαρχικής απομόνωσης του κελιού. Οι άνθρωποι υπόκεινται στις δυσμένειες και των δύο, χωρίς τα δικαιώματα ούτε του ψυχικά ασθενούς ούτε του ποινικού κρατούμενου.

Στο Ψυχιατρείο της φυλακής του Κορυδαλλού νοσηλεύονται αυτή τη στιγμή 259 άτομα, ενώ η χωρητικότητα είναι 160. Ανάμεσά τους υπάρχουν και 4 ανήλικοι, που κρατούνται μαζί με τους ενήλικους.

Υπάρχουν και βαριά περιστατικά -τάσεις αυτοκτονίας, σχιζοφρένεια, βαριά κατάθλιψη, διπλή διάγνωση (ψυχιατρική και τοξικοεξάρτησης)-, αλλά δεν υπάρχει μόνιμος ψυχίατρος· μόνο εφημερεύοντες και μια ομάδα από γιατρούς, που επισκέπτονται τους ασθενείς δύο φορές την εβδομάδα. Αδιανόητο είναι ένα ψυχιατρείο χωρίς ψυχίατρο. Και επίσης χωρίς ψυχολόγο. Σ’ έναν τέτοιο χώρο, οι ασθενείς χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση, ψυχολογική φροντίδα, υποστήριξη, σε πολλές περιπτώσεις και ψυχοθεραπεία – και όχι απλώς συνταγογράφηση. Υπάρχουν μόνο τρεις νοσοκόμοι, ο ένας από τους οποίους ηλικιωμένος, και έτσι κάποιοι σωφρονιστικοί τελούν χρέη νοσοκόμου. Για τους τοξικοεξαρτημένους δεν υπάρχουν προγράμματα απεξάρτησης, παρά μόνο συνταγογράφηση και άπειρα ηρεμιστικά για τη διαχείριση των ανθρώπων. Το 18 ΑΝΩ επισκέπτεται το ψυχιατρείο μια φορά την εβδομάδα, όχι όμως για θεραπεία αλλά για ενημέρωση και κάποια ψυχολογική υποστήριξη. Με λίγα λόγια, το Ψυχιατρείο των φυλακών δεν πληροί τους όρους της νοσηλείας και της θεραπείας, αλλά περισσότερο του στοιβάγματος των ανθρώπων και της διαχείρισής τους.

Στο νοσοκομείο των φυλακών. Νοσηλεύονται σ’ αυτό 209 ασθενείς, ενώ υπάρχουν μόνο 60 κλίνες. Πώς γίνεται αυτό το μαγικό; Οι 128 οροθετικοί στοιβάζονται σε διπλά κρεβάτια, πάνω-κάτω, με ελάχιστη απόσταση μεταξύ τους. Σε ένα δωμάτιο με προδιαγραφές για 7 άτομα νοσηλεύονταν 17 οροθετικοί, οι οποίοι μπορεί και να εκτίσουν όλο το διάστημα της ποινής στους σ’αυτό τον χώρο. Οι οροθετικοί, λόγω των μειωμένων αντιστάσεων του ανοσοποιητικού τους συστήματος, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι: η γρίπη ή η ίωση του ενός εξαπλώνεται σε όλους, καθώς βέβαια και η ηπατίτιδα. Είδαμε ασθενείς να τρώνε στο κρεβάτι, μιας και στους θαλάμους δεν υπάρχουν αρκετές καρέκλες και τραπέζια. Κάποιος ασθενής μάς έδειξε ένα ρολό πεπιεσμένου χαρτιού πάνω στο οποίο καθόταν, αντί καρέκλας.

Πολλοί μας μίλησαν για τις μεγάλες καθυστερήσεις. Αργούν πολύ, μας είπαν, να φτάσουν τα φάρμακά τους ή τα αποτελέσματα των εξετάσεών τους. Και, όπως ξέρουμε, είναι πολύ επικίνδυνο για την υγεία ενός οροθετικού να διακόψει τη θεραπεία, γιατί δεν έχει έρθει έγκαιρα το φάρμακό του.

Νοσηλεύονται, ακόμα, άνθρωποι με πολυανθεκτική φυματίωση, η οποία θεραπεύεται δύσκολα και ενδέχεται να είναι θανατηφόρα. Κινδυνεύουν να κολλήσουν άλλοι κρατούμενοι και το σωφρονιστικό προσωπικό, ενώ ιδιαίτερα κινδυνεύουν οι οροθετικοί. Υπάρχουν, επιπλέον, περιπτώσεις φυματικών που συγχρόνως είναι και οροθετικοί.

Υπάρχει και η συνέχεια. Όταν έρθει η στιγμή να αποφυλακιστεί κάποιος που εκτίει την ποινή του στο νοσοκομείο, πάσχοντας από πολυανθεκτική φυματίωση, αν είναι φτωχός και ανασφάλιστος, όπως συμβαίνει πολύ συχνά, βγαίνει από τη φυλακή χωρίς καμία μέριμνα και δυνατότητα να συνεχίσει τη θεραπεία του, με κίνδυνο για τη δική του υγεία και ζωή, αλλά και του περίγυρού του.

Σοβαρό επίσης είναι το πρόβλημα με την ηπατίτιδα C, με αυξημένο αριθμό κρουσμάτων, και στους κρατούμενους και στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους.

Όπως μας ενημέρωσαν οι γιατροί, στην πρότασή τους όλοι οι κρατούμενοι να κάνουν εξέταση αίματος όταν μπαίνουν στη φυλακή, το Υπουργείο απαντάει ότι δεν υπάρχει το ανάλογο κονδύλι και εργαστήρια. Και, ακόμα, λέει, ότι μετά δεν θα ξέρουν τι να κάνουν τους (πολλούς) οροθετικούς που θα προκύψουν! Ας σημειωθεί, μόνο, ότι η εξέταση αίματος στοιχίζει μόλις 2,5 ευρώ ανά άτομο, την ίδια στιγμή που διατίθενται μεγάλα κονδύλια για τη δημιουργία φυλακών υψίστης ασφαλείας…

Επίσης, οι γιατροί θεωρούν απαραίτητο οι ασθενείς κατά την εισαγωγή να κάνουν οπωσδήποτε εξέταση πτυέλων και ακτινογραφία θώρακος, πράγμα που δεν συμβαίνει. Και, βέβαια, όλοι τονίζουν την αναγκαιότητα περαιτέρω φροντίδας και θεραπείας όσων απολύονται με φυματίωση και είναι ανασφάλιστοι.

Κατά τη γνώμη των γιατρών, από τους 128 οροθετικούς, οι 110 θα μπορούσε να μη βρίσκονται στο νοσοκομείο, αλλά να παραμένουν στη φυλακή, σε καλές συνθήκες διαβίωσης, να παρακολουθούνται από μονάδες λοιμώξεων του νοσοκομείου της περιοχής, να τους βλέπουν οι δικοί τους και να μην απομονώνονται.

* * *

Μετά απ’ αυτήν την εμπειρία μόνο αγανάκτηση νιώθω ακούγοντας τον συνεχή θόρυβο περί ασφάλειας, για την ανάγκη δημιουργίας φυλακών υψίστης ασφαλείας, παρακολουθώντας την όλη τρομολαγνία και τον «ηθικό πανικό» για το ζήτημα των αδειών. Αγανάκτηση, γιατί η πραγματική ασφάλεια έγκειται στην αλλαγή των απάνθρωπων και εξευτελιστικών συνθηκών κράτησης, καθώς και στην εξασφάλιση της υγείας των φυλακισμένων, του σωφρονιστικού προσωπικού και της δημόσιας υγείας συνολικά.

* Η Βασιλική Κατριβάνου είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

Άνοδος των ψυχοσωματικών προβλημάτων λόγω της κρίσης

από koutipandoras.gr/

Στην Ελλάδα της κρίσης, οι δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες είναι δυνατόν να μετατρέψουν κάθε χρόνιο πόνο, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αντιμετωπιζόταν ως απλό ιατρικό πρόβλημα, σε σοβαρή χρόνια νόσο, με βαρύτατες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του πάσχοντος αλλά και των οικείων του.Το έντονο άγχος, η εργασιακή ανασφάλεια και η σκληρή καθημερινότητα της κρίσης δεν πλήττουν μόνο οικονομικά και ψυχικά τους Ελληνες, αλλά και σωματικά. Περισσότεροι από 3 εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας εκτιμάται ότι υποφέρουν από χρόνιο πόνο, μια κατάσταση που σχετίζεται και επιδεινώνεται από το στρες και την ανασφάλεια.

Στην Ελλάδα της κρίσης, οι δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες είναι δυνατόν να μετατρέψουν κάθε χρόνιο πόνο, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αντιμετωπιζόταν ως απλό ιατρικό πρόβλημα, σε σοβαρή χρόνια νόσο, με βαρύτατες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του πάσχοντος αλλά και των οικείων του.

Σύμφωνα με τον δρ Α. Γεωργιάδη, ρευματολόγο, διδάκτορα Πανεπιστημίου Αθηνών και Παρισίων, αντιπρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας για τη Μυοσκελετική Υγεία (ΕΠΕΜΥ), ο νευροπαθητικός πόνος αποτελεί το 80% των περιπτώσεων χρόνιου πόνου. Πιο περίπλοκος, όμως, είναι ο περιφερικός νευροπαθητικός πόνος, δηλαδή αυτός που εντοπίζεται στα περιφερικά νεύρα και από τον οποίο πάσχει περίπου το 30% του πληθυσμού των αναπτυγμένων χωρών.

Οπως δείχνουν οι έρευνες, τα άτομα που έπασχαν από χρόνιο πόνο, εμφάνιζαν τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαταραχές της διάθεσης και αδυναμία ελέγχου του άγχους. Σύμφωνα με την ψυχολόγο του ΕΠΕΜΥ Κ. Μπούσια, «τρία στα 10 άτομα με ινομυαλγία πάσχουν και από μείζονα κατάθλιψη κατά τη στιγμή της διάγνωσης».

Επιπλέον, άτομα που έπασχαν από κατάθλιψη είχαν τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να μετατρέψουν έναν οξύ πόνο σε χρόνιο. Κάτι που φαίνεται να συμβαίνει όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια, με την έκρηξη της οικονομικής ανασφάλειας.

Παράλληλα, το 30% των περιπτώσεων χρόνιας οσφυαλγίας αποδίδεται σε ψυχολογικά αίτια. Τα υπάρχοντα φάρμακα βελτιώνουν, στην καλύτερη των περιπτώσεων, το 50% του πόνου, στο 50% των περιπτώσεων. Ωστόσο, η σύγχρονη φαρμακολογία και η τεχνολογία αιχμής σε συνδυασμό με την αξιοποίηση θεραπειών γνωστών από την αρχαιότητα βελτιώνουν σημαντικά τις θεραπευτικές δυνατότητες.

Στο πλαίσιο αυτό, ξεκινάει ενημερωτική καμπάνια για το χρόνιο πόνο, μεταξύ άλλων, μέσω της ηλεκτρονικής σελίδαςwww.xroniosponos.gr, αλλά και του τηλεφωνικού κέντρου από το οποίο θα μπορούν να διαπιστώσουν όσοι το επιθυμούν αν υποφέρουν από χρόνιο πόνο και να κλείσουν δωρεάν ραντεβού για εξέταση με έναν από τους 150 συνεργαζόμενους γιατρούς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Χιθ Λέτζερ. Ο θάνατος του 28χρονου ηθοποιού, που δε φοβήθηκε τη σύγκριση με τον Τζακ Νίκολσον

από  mixanitouxronou.gr

Στις 22 Ιανουαρίου του 2008, ο 28χρονος ηθοποιός Χιθ Λέτζερ βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμα της ηθοποιού Μέρι Κέιτ Όλσεν στη Νέα Υόρκη.

Έμενε εκεί, όσο γύριζε την ταινία «Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ. Παρνάσους».

Σύμφωνα με την αναφορά του ιατροδικαστή, «ο κύριος Χιθ Λέτζερ πέθανε από οξεία δηλητηρίαση, που προκλήθηκε απ’ τον συνδυασμό των ουσιών οξυκωδόνη, υδροκωδόνη, διαζεπάμη, τεμαζεπάμη, αλπραζολάμη και δοξυλαμίνη.

Έχουμε καταλήξει, ότι ο θάνατός του ήταν ατύχημα και προέκυψε απ’ την κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων».

Τα φάρμακα που πήρε ο ηθοποιός χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αϋπνίας, του άγχους και του κρυολογήματος.

Το πτώμα του ηθοποιού μεταφέρεται μπροστά στους παπαράτσι.

Φυσικά, κανένας γιατρός δε θα χορηγούσε αυτό τον συνδυασμό ουσιών, γιατί το αποτέλεσμα θα ήταν τραγικό.

Οι  έρευνες έδειξαν, ότι ο Λέτζερ δεν είχε καταναλώσει τα φάρμακα που του είχαν συνταγογραφήσει οι γιατροί.

Ο ηθοποιός είχε προμηθευτεί άλλα φάρμακα και χωρίς να γνωρίζει τις παρενέργειες των ουσιών, τα κατανάλωσε όλα μαζί.

Πνευμονία ή κατάθλιψη;

Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ. Παρνάσους», οι περισσότεροι συντελεστές είχαν αρρωστήσει, γιατί τα γυρίσματα γίνονταν έξω και εκείνη την περίοδο έκανε πάρα πολύ κρύο.

Ο συμπρωταγωνιστής του Λέτζερ, Κρίστοφερ Πλάμερ, είχε πει ότι το κρυολόγημα του Λέτζερ δεν υποχωρούσε με τίποτα κι ότι μάλλον είχε εξελιχθεί σε πνευμονία.

Ο Χιθ Λέτζερ στην ταινία «Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ. Παρνάσους».

Μαζί με τα προβλήματα υγείας, ο Λέτζερ παραπονιόταν ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί.

Είχε πει σε συνέντευξη στους Τάιμς της Νέας Υόρκης: «Την προηγούμενη βδομάδα κοιμόμουν δύο ώρες κάθε βράδυ, κατά μέσο όρο.

Δε μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι.

Το σώμα μου ήταν εξαντλημένο, αλλά το μυαλό μου συνέχιζε να λειτουργεί».

Ο τελευταίος χρόνος τη ζωής του ήταν πολύ δύσκολος για τον νεαρό ηθοποιό.

Είχε χωρίσει με τη Μισέλ Γουίλιαμς, τη μνηστή του και μητέρα του παιδιού του.

Έμενε μακριά από την κόρη του, Ματίλντα, την οποία υπεραγαπούσε και πολλοί λένε ότι φοβόταν μήπως χάσει την κηδεμονία της.

Ο ρόλος του ως Τζόκερ στην ταινία «Ο Σκοτεινός Ιππότης» ήταν εξαιρετικά απαιτητικός και κάποιοι υποστηρίζουν ότι  επηρέασε την ευαίσθητη ψυχολογία του ηθοποιού.

Ο σκηνοθέτης τον επέλεξε μετά την επιτυχία του στο Brokeback Mountain, όπου πείστηκε πως δεν είχε αχαλίνωτη ματαιοδοξία και άγχος επιβεβαίωσης.

Ένας τέτοιος καλλιτέχνης δε θα φοβόταν τη σύγκριση με τον προηγούμενο κινηματογραφικό Τζόκερ, τον Τζακ Νίκολσον.

Ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Νόλαν αποδείχθηκε σωστός στην εκτίμησή του.

Ο Λέτζερ ως ο Τζόκερ στο «Σκοτεινός Ιππότης».

Για την ερμηνεία του κέρδισε το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου, το οποίο παρέλαβε η οικογένειά του, αφού ο ίδιος είχε πεθάνει λίγο καιρό πριν την τελετή.

Πριν απ’ τον Τζόκερ, ο τότε 26χρονος  Λέτζερ, είχε περάσει δύο χρόνια μελετώντας τον τραγουδιστή Νικ Ντρέικ.

Το 2006, τελείωσε το σενάριο που εξιστορούσε τη ζωή του Ντρέικ.

Ήταν τυχαίο ότι ο Ντρέικ υπέφερε από κατάθλιψη και αϋπνία και πέθανε σε ηλικία 26 ετών, παίρνοντας μια χούφτα αντικαταθλιπτικά χάπια;

Οι θάνατοι σε ταινίες

Η καριέρα του Λέτζερ ήταν σχετικά σύντομη, αλλά το ταλέντο του αδιαμφισβήτητο.

Συμμετείχε σε 19 ταινίες, αλλά ο χαρακτήρας του πέθανε σε αρκετές από αυτές.

Έπαιξε τον ηρωικό εγκληματία Νεντ Κέλι στην ομώνυμη ταινία, όπου ο Κέλι πεθαίνει.

Πεθαίνει επίσης στον «Πατριώτη», όπου υποδυόταν τον γιο του Μελ Γκίμπσον.

Είχε ένα σύντομο ρόλο ως ο γιος του Μπίλ Μπομπ Θόρντον στην ταινία «Ο Χορός των Τεράτων». Πέθανε και σε αυτήν την ταινία.

Ο Λέτζερ στον «Χορό των Τεράτων».

Τελικά, ο  ηθοποιός πέθανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ. Παρνάσους».

«Μπλε Δευτέρα»: Η πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου

από mixanitouxronou.gr

Ο Βρετανός ψυχολόγος Κλιφ Αρνάλ «βάφει» την τρίτη Δευτέρα του χρόνου «Μπλε» και με μαθηματική εξίσωση, τη χαρακτηρίζει ως την πιο καταθλιπτική μέρα του έτους.

Το μπλε χρώμα είναι σύμβολο της γλυκύτητας, του αέρα, της σοφίας, της εσωτερικής αρμονίας και υπό αυτές τις συνθήκες, θα έπρεπε να φέρνει ηρεμία και χαλάρωση, ειδικά όταν υπάρχει ο γαλάζιος ελληνικός ουρανός.

Όμως το σκεπτικό του Άρναλ είναι διαφορετικό και οι λόγοι για τους οποίους βάφτισε την τρίτη Δευτέρα του χρόνου ως την πιο καταθλιπτική μέρα του έτους, είναι συγκεκριμένοι: η λάμψη των εορτών έχει ξεθωριάσει. το σκηνικό της υποτιθέμενης «αγάπης και ζεστασιάς» έχει αλλάξει και τη θέση του έχει «λάβει», ο χειμώνας που έχει εισβάλει για τα καλά. «Παγωνιά» στην ατμόσφαιρα και στους ανθρώπους. Λογαριασμοί στοιβαγμένοι. Τα όνειρα και οι στόχοι που έχουμε θέσει για το νέο έτος, δεν έχουν πάρει ακόμα σάρκα και οστά.

Συγκεκριμένα, η εξίσωση περιλαμβάνει τις μεταβλητές: καιρός, χρέη, ο χρόνος που έχει περάσει από τα Χριστούγεννα και ο χρόνος από τη στιγμή που διαψεύστηκαν οι προσδοκίες για το νέο έτος, σε σχέση με τα χαμηλά επίπεδα κινήτρων.

Οι παραπάνω παράγοντες οδηγούν σε κακή διάθεση και πεσμένη ψυχολογία. Η «Μπλε Δευτέρα» συζητείται ευρέως ως η πιο καταθλιπτική μέρα και στη Βρετανία υπάρχει μια φιλανθρωπική οργάνωση που πιστεύει πως η λύση για την καταπολέμηση της κατάπτωσης στα τέλη Ιανουαρίου είναι το φωτεινό ντύσιμο!

Ομάδα ψυχικής υγείας, παροτρύνει τους ανθρώπους να ντυθούν με χρωματιστά ρούχα για να τονώσουν την κατάσταση όσων υποφέρουν από κατάθλιψη ή από Εποχιακή Συναισθηματική Διαταραχή, ως κομμάτι της «Μπλε Δευτέρας».

Στην Ελλάδα της κρίσης, ο καιρός είναι συννεφιασμένος, τα Χριστούγεννα πέρασαν με αιθαλομίχλη, τα χρέη έρχονται στοίβες από το παρελθόν, αλλά η ισχυρότερη μεταβλητή στην εξίσωση για την κατάθλιψη, παραμένουν οι χαμηλές προσδοκίες για το μέλλον.

Ψυχικές διαταραχές που εκδηλώνονται με ψυχοσωματικά συμπτώματα

από koutipandoras

Ορισμένες ψυχικές ασθένειες προκαλούν συμπτώματα στο σώμα, όπως ο πόνος. Για το λόγο αυτό ονομάζονται διαταραχές σωματομορφής.

Για τη διάγνωση της διαταραχής, ο ασθενής χρειάζεται να κάνει αναλυτικές εξετάσεις ώστε ο γιατρός να αποκλείσει κάθε άλλο παράγοντα κινδύνου για τα συμπτώματα. Τα ίδια τα συμπτώματα και η σοβαρότητά τους εξαρτώνται από το είδος της διαταραχής. Συνήθως οι ασθενείς αναφέρουν ένα συνδυασμό πόνου, νευρολογικών προβλημάτων, προβλημάτων στο γαστρεντερικό και προβλημάτων σεξουαλικής απόδοσης. Πολύ συχνά, οι ασθενείς που εκδηλώνουν ψυχοσωματικά συμπτώματα πάσχουν από αγχώδεις διαταραχές.

Για παράδειγμα, στους ασθενείς με σύνδρομο Briquet εκδηλώνονται ανεξήγητα προβλήματα υγείας και μάλιστα πριν την ηλικία των 30 ετών. Τα συμπτώματα μπορεί να επηρεάσουν κάθε σημείο ή σύστημα του σώματος.

Η αδιαφοροποίητη διαταραχή σωματοποίησης είναι ένας γενικευμένος τύπος διαταραχής σωματομορφής. Για την ακριβή διάγνωση, απαιτείται ο ασθενής να εκδηλώνει ένα ή περισσότερα ανεξήγητα συμπτώματα για περισσότερο από έξι μήνες.

Τα άτομα με υποχονδρίαση αντιμετωπίζουν έντονες ανησυχίες και φοβίες ότι πάσχουν από κάποια σοβαρή ασθένεια. Μπορεί να πιστέψουν ότι ένα ασήμαντο σύμπτωμα οφείλεται σε κάποια σοβαρή πάθηση. Για παράδειγμα, μπορεί να πιστεύουν ότι ένας απλός πονοκέφαλος οφείλεται σε καρκινικό όγκο στο κεφάλι.

Η διαταραχή σωματικής δυσμορφίας έχει σαν αποτέλεσμα τις εμμονές του ασθενούς σχετικά με ένα ελάττωμα ή ψεγάδι. Άλλες φορές πάλι οι ασθενείς πιστεύουν ότι έχουν ατέλειες στην εμφάνισή τους, οι οποίες όμως δεν υπάρχουν. Αυτές οι εμμονές μπορεί να αφορούν για παράδειγμα σε ανύπαρκτες ρυτίδες ή στο σχήμα της μύτης.

Στη διαταραχή μετατροπής εκδηλώνονται νευρολογικά συμπτώματα. Για παράδειγμα, οι ασθενείς αντιμετωπίζουν παράλυση, τύφλωση, απώλεια ακοής και μούδιασμα. Το στρες συνήθως επιδεινώνει τα συμπτώματα.

Οι ασθενείς που πάσχουν από διαταραχή του πόνου αντιμετωπίζουν συμπτώματα πόνου λόγω στρες ή έπειτα από μια τραυματική εμπειρία. Για παράδειγμα, η διαταραχή μπορεί να εκδηλωθεί με έντονο πονοκέφαλο που δεν οφείλεται σε παθολογικά αίτια. Ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει σημαντικό ρόλο στην αντίληψη της σοβαρότητας του πόνο.