Παλεύω με αυτό που γνωρίζω, τη σχιζοφρένεια

απο tvxs

Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος δικός μας. Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Πόσο καλά γνωρίζουμε εν τέλει τι είναι η σχιζοφρένεια; Πώς στιγματίζονται οι άνθρωποι με ψυχικές ασθένειες και πώς μπορούν να οδηγηθούν στο περιθώριο, εάν δεν ύπαρξει ουσιαστική βοήθεια και φροντίδα; Ο άνθρωπος που απέστειλε την παρακάτω επιστολή στον βρετανικό Guardian, εξομολογείται πώς είναι να ζει κανείς, πάσχοντας από σχιζοφρένεια. Μετάφραση - νοηματική απόδοση: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος

Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής προς τον Guardian έχει ως εξής:

«Παλεύω με αυτό που γνωρίζω πλέον ως σχιζοφρένεια από τα τέλη των εφηβικών μου χρόνων, αλλά ήταν μόλις πριν 12 μήνες όταν διαγνώστηκα επισήμως με την ασθένεια αυτή. Είμαι 42 χρονών.  Η σχιζοφρένεια είναι μια από τις πλέον τρομακτικές και παρεξηγημένες ψυχικές αρρώστιες. Πλήττει περίπου 15 σε κάθε 1.000 άτομα και στην Αυστραλία τα άμεσα κόστη της ασθένειας υπολογίζονται σε περίπου 2,5 δισ. δολάρια το χρόνο.

Όταν λέω στον κόσμο ότι έχω αυτή την αρρώστια, συχνά φοβούνται τόσο πολύ ή απλά γίνονται υπερβολικά ευγενικοί, ώστε να κάνουν οποιαδήποτε ερώτηση. Ένας φίλος νόμιζε πως είχα διχασμένη προσωπικότητα αλλά δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Για μένα, η σχιζοφρένεια εκδηλώνεται από μόνη της ως διαστρεβλωμένη σκέψη, με οπτικές και ακουστικές παραισθήσεις και αυταπάτες. Επίσης με κάνει παρανοϊκό, πράγμα που μπορεί να με κάνει να σκέφτομαι ότι ο κόσμος, ακόμη και η ίδια μου η οικογένεια αλλά και οι φίλοι, συνωμοτούν εναντίον μου.

Όταν είμαι άρρωστος, οι σκέψεις μου μοιάζουν σαν παράταιρα κομμάτια ενός παζλ. Είναι αδύνατο να τα βάλω μαζί με τέτοιο τρόπο, ώστε να βγαίνει πραγματικό νόημα. Το ταξίδι μου προς τη διάγνωση και τη θεραπεία ήταν ιδιαίτερα μακρύ. Κατείχα υψηλόβαθμες θέσεις ως δημοσιογράφος και συντάκτης σε εθνικές εκδόσεις στα 20 μου και στα πρώιμα 30 μου, αλλά όσο μεγάλωνα και η πίεση αυξανόταν, οι σκέψεις μου και η συμπεριφορά μου έγιναν ολοένα και πιο αλλοπρόσαλλες.

Οι δικοί μου άνθρωποι μου είπαν ότι χρειαζόμουν βοήθεια αλλά τους αγνόησα, ώσπου τα συμπτώματα έγιναν υπερβολικά. Εν τέλει πήγα στη γιατρό μου και της εξήγησα τι περνούσα και τι ένιωθα. Προς τιμήν της, αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα και με παρέπεμψε σε έναν ψυχίατρο.

Ο ψυχίατρος αυτός με κούραρε για χρόνια, δοκιμάζοντας το ένα φάρμακο και το άλλο, αλλά δεν δεσμευόταν ποτέ ώστε να μου δώσει μια ακριβή διάγνωση. Δεν είχα κάποιο όνομα ώστε να χαρακτηρίσω τις εμπειρίες μου αυτές. Και το χειρότερο ήταν πως τα φάρμακα γενικά δεν μου έκαναν τίποτα και έτσι στο τέλος, εξαιτίας του κόστους της θεραπείας αλλά και της έλλειψης υποστήριξης από την πλευρά του, σταμάτησα να τον βλέπω.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου εκείνης έχανε τη μία δουλειά πίσω από την άλλη. Η αρρώστια συνεπαγόταν πολύ απλά ότι δεν μπορούσα να κάνω τη δουλειά μου, και επειδή δεν είχα μια σαφή εικόνα για το τι μου συνέβαινε, ήταν δύσκολο να φανερώσω στους εργοδότες ή στους δυνητικούς εργοδότες ότι δεν ήμουν καλά. Έφυγα από τη δουλειά μου και γύρισα στην ανεργία μέσα σε διάστημα εβδομάδων για ψευδείς λόγους.

Έτσι, έμεινα άνεργος, το βιογραφικό μου σημείωμα είχε καταστραφεί, παρά το ενδεχόμενο μιας πολλά υποσχόμενης καριέρας και είχα χάσει τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου και το όμορφο σπίτι που είχαμε αγοράσει μαζί σε καλύτερες εποχές και μέρες. Τελικά, μετακόμισα στους γονείς μου, επειδή δεν μπορούσα πλέον να φροντίσω τον εαυτό μου. Πάλεψα να βρω δουλειά και πάλευα συνεχώς με το διαλυμένο μυαλό μου.

Αυτή η ιστορία συνεχίστηκε για μερικά χρόνια ακόμα. Ήμουν πιο τυχερός σε σύγκριση με άλλους - οι γονείς μου με περιέβαλαν με αγάπη και υποστήριξη και μου παρείχαν στέγη. Δίχως αυτούς, θα είχα καταλήξει να ζω στο δρόμο ή και χειρότερα. Τουλάχιστον το 10% των ανθρώπων που πάσχουν από σχιζοφρένεια αυτοκτονούν, και άνθρωποι με τη συγκεκριμένη αρρώστια ζουν, κατά μέσο όρο, 20 χρόνια λιγότερα σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.

Όλα χτύπησαν «κόκκινο» μια νύχτα, όταν οι γονείς μου έλειπαν στο εξωτερικό. Ήμουν μόνος και κυλούσα αργά αλλά σταθερά προς την ψύχωση. Οι αναρτήσεις μου στο Facebook δημοσιεύονταν η μία πίσω από την άλλη, προκαλώντας τα προσωπικά μηνύματα των φίλων μου, οι οποίοι με ρωτούσαν εάν ήμουν καλά. Άκουγα κατ' επανάληψη το άλμπουμ των Joy Division «Unknown Pleasures» κι έπειτα μια φίλη μου τηλεφώνησε, προσπαθώντας να καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Ύστερα από μια χαοτική τρίωρη συζήτηση, με έπεισε να πάω στα Επείγοντα Περιστατικά του τοπικού νοσοκομείου.

Αυτό ήταν το ξεκίνημα μιας νέας αρχής. Έγινα δεκτός σε ένα δημόσιο ψυχιατρείο, όπου παρέμεινα έγκλειστο για ένα μήνα. Ύστερα από πολλές συνεδρίες με τους γιατρούς, έβγαλαν τη διάγνωση: σχιζοφρένεια. Επιτέλους, είχα ένα όνομα γι' αυτό που ζούσα. Μου έδωσαν ένα νέο φάρμακο, μια μηνιαία ένεση με όνομα Παλιπεριδόνη, η οποία αποδείχτηκε πολύ αποτελεσματική.  Μια ομάδα στήριξης της τοπικής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένης και μιας νοσοκόμας, την οποία βλέπω πλέον σε τακτική βάση, βρέθηκαν στα πλευρό μου, όταν έφυγα από το νοσοκομείο.

Δώδεκα μήνες από τη νοσηλεία μου είμαι πλέον σταθερός σε λογικά επίπεδα. Βέβαια, ακόμη και τώρα έχω κακές ημέρες αλλά είναι πολύ λίγες σε σύγκριση με τις καλές. Η δουλειά παραμένει ακόμη μια πραγματική πρόκληση για μένα, και το να παραμένω σε ένα ωράριο εργασίας από τις 9 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα με ξεπερνά. Ζω πολύ ήσυχα και ανυπομονώ να βλέπω τα παιδιά μου κάθε δύο εβδομάδες. Αυτή είναι η ιδέα του τι μπορεί να είναι μια μοναχική ύπαρξη.

Έχω σχιζοφρένεια αλλά είμαι αποφασισμένος να μην γίνω θύμα της αρρώστιας μου.  Είναι κομμάτι μου, έχω καταφέρει να αποδεχθώ το γεγονός και τα όριά της, αλλά δεν είναι αυτή που με ορίζει. Άλλωστε, έμαθα ότι σχιζοφρένεια μπορεί να παρεξηγείται, αλλά με την κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη, δεν υπάρχει τίποτε για να φοβάται κανείς».

Και στο Ασυλο Ανιάτων, για όλα φταίνε οι εργαζόμενοι

από εφημερίδα των συντακτών



Ενας κυκεώνας γραφειοκρατίας, σχέσεων διαπλοκής διοικήσεων με κυβερνητικούς παράγοντες, ανεξέλεγκτες υποθέσεις, αδιαφάνεια, σπατάλη και χρέη συνθέτουν την εικόνα στο Ασυλο Ανιάτων

Πώς έφτασε ένα πλούσιο κληροδότημα με μεγάλες δωρεές και διαχρονικές ενισχύσεις από τα δημόσια ταμεία να έχει σήμερα απλήρωτους επί 22 μήνες τους εργαζόμενούς του, να βρίσκεται ένα βήμα πριν από το κλείσιμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους αφημένους στη μοίρα τους ευάλωτους πολίτες; Μια μέρα πριν από την εκδίκαση της μήνυσης που έχουν υποβάλει η πρόεδρος και μέλη του Δ.Σ. του Ασύλου Ανιάτων προς δύο εκπροσώπους των εργαζομένων, η «Εφ.Συν.» ανοίγει τον φάκελο του συγκεκριμένου νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου.

Βασιλική «φιλανθρωπία»

Το Ασυλο Ανιάτων, όπως οι περισσότεροι από αυτούς τους οργανισμούς, χρονολογείται από την εποχή της «φιλάνθρωπης» και με το πολιτικό αζημίωτο δράσης της Φρειδερίκης. Πρόκειται για ακόμα ένα ίδρυμα που λειτουργεί ανεξέλεγκτα στη βάση της... φιλοσοφίας: δημόσιο στα έσοδα-ιδιωτικό και χωρίς έλεγχο στα έξοδα.

Κατά καιρούς φτάνουν στη δημοσιότητα οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε αυτά τα ιδρύματα (παιδιών, αναπήρων, αρρώστων, ηλικιωμένων), οι σπατάλες και τα σκάνδαλα, για να τελειώσουν όλα αμέσως μετά κάτω από την απειλή ότι θα σταματήσουν οι έστω και ελάχιστες φροντίδες και οι χρήστες των δομών μαζί με το προσωπικό θα μείνουν στον δρόμο. Η κάθε κυβέρνηση αναγκάζεται να κάνει πίσω στους ελέγχους και να δώσει κι άλλες ενέσεις ρευστότητας, ενώ βοηθητικές νομοθετικές πρωτοβουλίες ανακυκλώνουν διαχρονικά το πρόβλημα.

Λίγο μετά την ψήφιση του Ν. 4262/2014, με τον οποίο απαλλάχτηκε των ευθυνών της η διοίκηση του ιδρύματος και ο οποίος είχε χαρακτηριστεί από τον Λ. Ρακιντζή ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ασυλίας επωνύμων», η πρόεδρος του Ασύλου Ανιάτων «τιμούσε τους συμπαραστάτες» της... 

Από τις 14 εκθέσεις Ρακιντζή για ελέγχους σε ιδρύματα, οι 12 παρέμειναν στα αζήτητα. Τα ιδρύματα αυτά εισπράττουν κατά κανόνα και κρατικό χρήμα από πολλές τσέπες: ΕΣΠΑ, υπουργείο Εργασίας-ειδικές επιδοτήσεις, υπ. Υγείας-ΕΟΠΥΥ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ (Περιφέρειες-ΟΤΑ). Αυτά όλα συν τα κληροδοτήματα, τις ευεργεσίες και τις δωρεές...

Ενας κυκεώνας γραφειοκρατίας, σχέσεων διαπλοκής διοικήσεων με κυβερνητικούς παράγοντες, υποθέσεων ανεξέλεγκτων από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, αδιαφάνεια και σπατάλη, χρέη και απειλές αναστολής λειτουργίας συνθέτουν την εικόνα στο Ασυλο Ανιάτων. Ποιος άραγε φταίει και ποιος τελικά πληρώνει;

Η πρόσφατη ιστορία

Στις εγκαταστάσεις των 9 στρεμμάτων ενός πραγματικά όμορφου τόπου στην Κυψέλη «φιλοξενούνται» οι 175 ανίατοι ασθενείς με τη φροντίδα των 100 εργαζόμενων. Το Ασυλο Ανιάτων (Α.Α.) διαθέτει πάνω από 1.000 ακίνητα, λειτουργεί χωρίς άδεια ίδρυσης και λειτουργίας από το 1893 -όπως άλλα αντίστοιχα ιδρύματα- και φυσικά χωρίς δημόσιο έλεγχο. Διοικείται από 15μελές Δ.Σ. που διορίζει και την 11μελή διοικούσα επιτροπή στο «αδελφό» Ιδρυμα Περίθαλψης Χρόνιων Παθήσεων. Το Α.Α. συνέστησε το 1972 το «αδελφό» αυτό ίδρυμα, παραχωρώντας του κυριότητα και νομή του οικοπέδου και των εγκαταστάσεων που λειτουργούν στην Κυψέλη. Το ΙΠΧΠ ελέγχεται από το υπ. Υγείας.

■ 2012. Από τον Απρίλιο, όταν άρχισαν να διαφαίνονται και τα πολύ σοβαρά προβλήματα λειτουργίας, πρόεδρος των δύο ιδρυμάτων είναι η Ιωάννα Ηλιάδη, πρώην γ.γ. του ιδρύματος από το 2009. Πριν ασχοληθεί με το ίδρυμα, ήταν στέλεχος οικογενειακής τεχνικής εταιρείας (Αιγεύς Τεχνική Α.Ε.), με λογιστή τον Α. Συμωνετάτο.

Ο τελευταίος είναι ιδρυτικό μέλος λογιστικής εταιρείας και εταιρείας ορκωτών λογιστών (Grand Solutions A.E.), της οποίας η αρχική επωνυμία ήταν Grant Thornton Consulting A.E., όπου υπήρξε επίσης στέλεχος. Αυτήν ακριβώς την εταιρεία επέλεξε η πρόεδρος τον Ιούνιο να ελέγξει τα ιδρύματα. Ολοκληρώνοντας τελικά τον έλεγχο, η εταιρεία πρότεινε... βελτιώσεις στα λογιστήρια των ιδρυμάτων.

Οι απλήρωτοι επί 5 μήνες εργαζόμενοι δήλωσαν ότι η εταιρεία πληρώθηκε με 17.220 ευρώ για τον συγκεκριμένο έλεγχο. Την ίδια περίοδο, όμως, η οικονομική επιθεωρήτρια Λαμπρινή Τσίρη, εκτελώντας έλεγχο διαχείρισης της διαθήκης του δωρητή Ν. Σπέντζα, διαπιστώνει με πόρισμα 160 σελίδων παρατυπίες, έλλειψη διαφάνειας, κακοδιαχείριση, αλλά και ενδεχόμενες κακουργηματικές πράξεις στη διοίκηση του Ασύλου.

Διαπιστώνει ζημία πάνω από 10 εκατ. ευρώ, λόγω κακής διαχείρισης των μισθωμάτων της συγκεκριμένης κληρονομιάς από τη διοίκηση του Ιδρύματος που ήταν τότε εκτελεστής της διαθήκης. Η επιθεωρήτρια προτείνει τότε στο υπ. Οικονομικών να διατάξει αμέσως οικονομικό, διαχειριστικό και φορολογικό έλεγχο προς διασφάλιση και των συμφερόντων του Δημοσίου, ενώ ο νέος εκτελεστής της διαθήκης ζητάει να παραστεί το Δημόσιο, λόγω ζημίας που υπέστη, ως πολιτική αγωγή στη δίκη.

Η διοίκηση τελικά τον Αύγουστο, αφού προσλαμβάνει εξωτερική λογιστική εταιρεία, έξι μήνες μετά απολύει τους λογιστές του ιδρύματος, ενώ υποστηρίζει ότι το οικονομικό πρόβλημα οφείλεται στην καθυστέρηση καταβολής οφειλών από τον ΕΟΠΥΥ.

Προσλαμβάνει επίσης γενικό διευθυντή έναν χημικό μηχανικό με αμοιβή μηνιαία πάνω από 5.000 ευρώ, αλλά και λογιστές, δικηγόρους και επικοινωνιολόγους, αφήνοντας ακάλυπτο το μειωμένο νοσηλευτικό προσωπικό. Εξάλλου, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, «δεν υπάρχει καμία μέριμνα για είσπραξη οφειλομένων από ανείσπρακτες υποχρεώσεις, ενώ τεράστια περιουσία παραμένει αναξιοποίητη».

Το δημοσίευμα της «Εφ.Συν.» στις 17/07/2013

2013. Πλήθος δημοσιευμάτων κάνουν λόγο για την πρόθεση εκποίησης της τεράστιας περιουσίας του Ασύλου από τη διοίκησή του. Ρεπορτάζ της Ντάνι Βέργου στην «Εφ.Συν.» (17/7/2013) αναφέρει τις διαπιστώσεις της Περιφέρειας Αττικής για σωρεία παρανομιών στο Α.Α., που κοινοποίησε και στον γενικό επιθεωρητή, ενώ δεν υπήρχε καν άδεια λειτουργίας του ιδρύματος. Για τρομακτικές μειώσεις σε προσωπικό, μη καταβολή μισθών, κλείσιμο τμημάτων νοσηλείας και υποσιτισμένους ασθενείς κάνει λόγο το «Εθνος».

Και όλα αυτά, ενώ το πρώτο τετράμηνο του 2013 το ίδρυμα έχει εισπράξει 2,4 εκατ. ευρώ και τον Ιούλιο άλλες 400.000 ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ. Οι αναφορές των εργαζομένων με παράκληση για έλεγχο παραμένουν στο συρτάρι του Αδωνη Γεωργιάδη. Οι ορκωτοί λογιστές της Grant Thornton υπογράφουν «με επιφύλαξη» τον ισολογισμό του Α.Α. και δηλώνουν «αδυναμία έκφρασης γνώμης» για το ΙΠΧΠ, λόγω αδυναμίας κτήσης επαρκών και κατάλληλων ελεγκτικών τεκμηρίων για θεμελίωση ελεγκτικής γνώμης.

■ 2014. Στις 25 Φεβρουαρίου η διοίκηση στέλνει εξώδικο, απειλώντας με κλείσιμο τα δύο ιδρύματα λόγω αδυναμίας, επικαλούμενη και τη γνωμοδότηση της Grant Thornton, η οποία ωστόσο αναφερόταν ρητά στις τεράστιες δυνατότητες αξιοποίησης της καθαρής θέσης του Ασύλου για την αντιμετώπιση των δυσκολιών. Στις 4 Απριλίου, με επείγον έγγραφο προς το ΣΔΟΕ, ο επιθεωρητής Λ. Ρακιντζής επισημαίνει τη μεγάλη καθυστέρηση στη διενέργεια ελέγχων σχετικά με το Ασυλο και ζητάει να ολοκληρωθούν με άμεση ενημέρωσή του.

Οι εργαζόμενοι δημοσιοποιούν το θέμα, ενώ το γερμανικό περιοδικό «Focus» με αναλυτικό ρεπορτάζ εκθέτει την αδιανόητη διαχείριση του Ασύλου με την τεράστια περιουσία και τη δικαστική ασυλία των μελών του. Η διοίκηση τότε θεώρησε ότι οι ισχυρισμοί των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ περί κλεισίματος και εκποίησης της τεράστιας περιουσίας έβλαψε τη φήμη της, ενώ την ίδια στιγμή το δικό της εξώδικο είχε ακριβώς αυτό το περιεχόμενο.

Με... εντολή Σαμαρά

Αποτέλεσμα, όμως, όλων αυτών είναι η κατάθεση και ψήφιση από την κυβέρνηση Σαμαρά του Νόμου 4262/2014 (διά χειρός του τότε υφ. Πρόνοιας Β. Κεγκέρογλου) που προβλέπει την υπογραφή Συμφώνου Εξυγίανσης, με ρύθμιση οφειλών προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς, ενώ αναστέλλεται η ποινική δίωξη και η εκδίκαση των ποινικών υποθέσεων για το αδίκημα της μη καταβολής χρεών (Δημόσιο και φορείς κοινωνικής ασφάλισης). Επίσης αναστέλλονται οι -κατά του φορέα και κάθε άλλου συνυπόχρεου με αυτόν προσώπου- πάσης φύσεως πράξεις διοικητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης, ενώ παράλληλα προβλέπεται μείωση των ήδη μειωμένων μισθών των εργαζομένων.

Με αναφορά του στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτ. Κουτζαμάνη, ο Λ. Ρακιντζής χαρακτηρίζει τον Ν. 4262/2014 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ασυλίας επωνύμων» («Αυγή»). Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τον Ν. 4262, η διοίκηση του Ασύλου αναγορεύει επίτιμα μέλη του ιδρύματος τους θερμούς υποστηρικτές της, Αντώνη Σαμαρά (τον οποίο και βραβεύει) και Γιάννη Στουρνάρα.

Παρόντες στην τιμητική εκδήλωση οι Β. Κεγκέρογλου, Α. Γεωργιάδης, Σ. Βούλτεψη, στους οποίους η πρόεδρος του Α.Α. προσέφερε δώρα. Μιλώντας στην εκδήλωση, η Ιωάννα Ηλιάδη αναφέρει ότι «στο νέο νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει πρόνοια για ευνοϊκή ρύθμιση των χρεών προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς σε βάθος χρόνου», καθώς και ότι «ανεστάλησαν οι ποινικές διώξεις των μελών του Δ.Σ. για τα χρέη αυτά». Ηταν η τρίτη φορά που ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ είχε βοηθήσει το ίδρυμα, αρχικά επαναφέροντας το ρεύμα που κόπηκε λόγω χρεών και μετά εξαιρώντας το Ασυλο από τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για το clawback, όπως έγραφε τότε η «Καθημερινή».

Υπεραισιόδοξο σχέδιο

Τον Οκτώβριο, ο Δήμος Αθηναίων ορίζει με βάση τον Νόμο 3852/2010 την Ε. Χαλβατζά ως επίτροπο στο Α.Α., μια και η προηγούμενη επίτροπος Μ.Λ. κατέληξε να γίνει γενική γραμματέας του ιδρύματος. Τελικά, η μελέτη εξυγίανσης γίνεται από τη γνωστή εταιρεία Grant Thornton, κινείται μεταξύ των στόχων για εύρωστη λειτουργία, περιορισμό σπατάλης, κούρεμα υποχρεώσεων στους πιστωτές, ρύθμιση οφειλών στα ταμεία και στο Δημόσιο με δόσεις, βραχυπρόθεσμα δάνεια, οργανωμένες επαφές για δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ διοίκησης και δημοσιογράφων (!), αξιολόγηση του προσωπικού, ΑΥΞΗΣΗ του αριθμού των ασθενών και όλα εκείνα που βλέπουμε κατά εκατοντάδες σε σχέδια «εξυγιάνσεων» επιχειρήσεων τα τελευταία πέντε χρόνια της κρίσης. Μάλιστα, το σχέδιο θα παρακολουθείται από εξωτερικούς συνεργάτες του Ιδρύματος που θα δίνουν αναφορά στη διοίκηση και «έκτακτα και όποτε ζητηθεί στα όργανα της πολιτείας».

Το πραγματικά ενδιαφέρον στοιχείο αυτού του άκρως «αισιόδοξου» σχεδίου είναι η καταγραφή της απίστευτης περιουσίας που διαθέτει το Ασυλο σε αναξιοποίητα ακίνητα και εκτάσεις. Η μελέτη υπολογίζει αστρονομική, με βάση ακόμα και τα ευρωπαϊκά δεδομένα, απόδοση των ακινήτων... στο μέλλον, ενώ επισημαίνει την αναγκαιότητα μηχανοργάνωσης. Θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία φυλλαδίου που θα παρουσιάζει την ιστορία του ασύλου και θα κυκλοφορήσει σε μεγάλο τιράζ. Αραγε, με αυτό θα ταϊστούν και οι ανίατοι;

Αναπόσπαστη προσδοκία: η ενίσχυση με δωρεές από τους Ελληνες εφοπλιστές και επιχειρηματίες. Το σχέδιο εξυγίανσης που υπέβαλε η διοίκηση του Α.Α. για έγκριση στο υπ. Πρόνοιας προέβλεπε οι δεδουλευμένοι μισθοί που οφείλει στους εργαζόμενους να εξοφληθούν έπειτα από δύο χρόνια και παραίτηση των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ από το δικαίωμα προσφυγής στη Δικαιοσύνη για διεκδίκησή τους. Οπως ήταν φυσικό, ξεσήκωσε διαμαρτυρίες των -υπό κούρεμα αποδοχών- σκληρά εργαζομένων που με αλλεπάλληλα διαβήματα και εξώδικα από τις 5/12/2014 ζητούν την απόσυρσή του και αναγκάζουν τον τότε υφυπουργό Β. Κεγκέρογλου να διακόψει τη διαδικασία έγκρισης του σχεδίου.

■ 2015. Η διοίκηση του Α.Α. ανακοινώνει ότι «αφότου ανέλαβε καθήκοντα, ανέθεσε τον έλεγχο των αιτιάσεων αυτών (σ.σ. για κακοδιαχείριση κ.λπ., από τον εκτελεστή διαθήκης Σπέντζα και την επιθεωρήτρια) στην ελεγκτική εταιρεία Grant Thornton, η οποία, αφού εξέτασε τα οικονομικά στοιχεία των δυο τελευταίων δεκαετιών (1990-2012) της σχετικής κληρονομίας, που συνίσταται από ακίνητο αντικειμενικής αξίας 2,6 εκατ. ευρώ περίπου, τεκμηρίωσε τα εξής: Οι ισχυρισμοί περί δήθεν φοροδιαφυγής δεν ευσταθούν και οι υπέρογκες αξιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ είναι απολύτως ατεκμηρίωτες».

Το έγγραφο αυτό αποστέλλει η διοίκηση του Ιδρύματος και στη σημερινή ΑΝ. υπουργό Πρόνοιας, Θεανώ Φωτίου, η οποία καλείται τώρα μαζί με την Περιφέρεια Αττικής και τον Δήμο Αθηναίων, αλλά και το υπουργείο Υγείας να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά που άναψε η μακροχρόνια «ιδιωτική» και όχι δημόσια διαχείριση οργανισμών και ευαγών ιδρυμάτων, πολλά εκ των οποίων -αντί να περιθάλπουν με τις τεράστιες περιουσίες που διαθέτουν- συνιστούν πόλους αυθαιρεσιών, αδιαφάνειας και κακοδιοίκησης χωρίς συνέπειες. Μοναδική λύση γι’ αυτό το καθεστώς αδιαφάνειας θα ήταν ένα ΕΣΥ και για την Πρόνοια, όπου όλα αυτά τα ιδρύματα θα μπουν επιτέλους κάτω από τον δημόσιο έλεγχο, υπηρετώντας στ’ αλήθεια τους ευάλωτους πολίτες.

• Την Πέμπτη έχει συγκληθεί έκτακτη γενική συνέλευση των μελών του Δ.Σ. του Ασύλου με θέμα μεταξύ άλλων (ξανά) την παύση λειτουργίας και τη διάλυση του ιδρύματος.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο

από ελευθεροτυπία



Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιούν οι εργαζόμενοι στο στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, ζητώντας από τον υπουργό Υγείας «την άμεση αποπομπή του διοικητή».

Η συγκέντρωση θα γίνει στις 12 το μεσημέρι μπροστά στο κτίριο της διοίκησης. Οι εργαζόμενοι θεωρούν υπεύθυνο τον διοικητή του νοσηλευτικού ιδρύματος «για μια σειρά ενεργειών που σκοπό έχουν την αποδόμηση και την κατάρρευση του νοσοκομείου». Συγκεκριμένα καταγγέλλουν τον διοικητή του ΨΝΑ για τα ακόλουθα:


• Έχοντας «όραμα» το κλείσιμο του Ψυχιατρείου τον Ιούνιο του 2015 δεν υπέβαλε το παραμικρό αίτημα για προσλήψεις προσωπικού με συνέπεια να ανακοινωθούν 906 προσλήψεις προσωπικού στην 2η ΥΠΕ αλλά καμία για το ΨΝΑ.
• Παραμένουν απλήρωτες πάνω από έξι μήνες οι εφημερίες ιατρών - ψυχολόγων και η υπερωριακή απασχόληση λοιπού προσωπικού.
• Δεν είχε και δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία (παρά τις αποφάσεις ΔΣ) για να αποτρέψει την κλοπή των χρημάτων στο Ταμείο Ασθενών που έγινε στις 10.11.2014.

Οι εργαζόμενοι ζητούν την άμεση χρηματοδότηση του νοσοκομείου, την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες και την άμεση πληρωμή εφημεριακής και υπερωριακής απασχόλησης.

Κ. Κούνεβα: Τα ψυχιατρεία «δεν μπορεί και δεν πρέπει» να κλείσουν

από εφημερίδα των συντακτών



Η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνα Κούνεβα

Τη συμπαράστασή της στο «δίκαιο αγώνα» των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής (ΨΝΑ) εξέφρασε η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνα Κούνεβα καταγγέλλοντας το πρόγραμμα «Ψυχαργώς» ως σκάνδαλο και δηλώνοντας ότι τα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν πρέπει να κλείσουν για να μη βρεθούν οι ασθενείς στο δρόμο.

«Δεν είναι δυνατό στο μεγαλύτερο ψυχιατρικό νοσοκομείο της χώρας να αναλογούν μόλις 2 εργαζόμενοι σε 40 ασθενείς, και μάλιστα απλήρωτοι για τις εφημερίες και τις υπερωρίες τους. Κι είναι διπλά τραγικό να θυμόμαστε την άθλια κατάσταση που επικρατεί στο ΨΝΑ από περιστατικά σαν αυτό της δολοφονίας ασθενή από άλλον ασθενή, που σόκαρε όλους μας πριν μερικές μέρες» αναφέρει στη σχετική δήλωσή της η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και προσθέτει: «το ΨΝΑ, όπως και όλα τα νοσοκομεία της χώρας, πάσχει από έλλειψη χρημάτων και προσωπικού. Αλλά, όπως φαίνεται, πάσχει και από αναλγησία. Από την αναλγησία μιας διοίκησης που η μόνη της έγνοια είναι να υλοποιήσει τη δέσμευση για κλείσιμο του νοσοκομείου μέχρι το τέλος του χρόνου. Και πού θα πάνε οι ασθενείς; Θα τους πετάξουμε στον Καιάδα; Τι θα κάνουν οι οικογένειές τους;», αναρωτιέται η κ.Κούνεβα.

Ακόμη καταγγέλλει ότι το πρόγραμμα «Ψυχαργώς» είναι «ένα τεράστιο σκάνδαλο με θύματα ασθενείς, ασφαλισμένους και νοσηλευτικό προσωπικό» διότι «τεράστια ποσά δαπανήθηκαν χωρίς να φτάσουν στον προορισμό τους» ενώ από τις 600 και πλέον δομές που προέβλεπε αυτή η μεταρρύθμιση, σήμερα υπάρχουν μόνο 180 ούτε καν οι μισές.

«Είναι φανερό ότι η δέσμευση για κλείσιμο των τριών μεγάλων ψυχιατρικών νοσοκομείων που είχε αναλάβει η προηγούμενη κυβέρνηση έναντι της Κομισιόν δεν μπορεί και δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Και χαίρομαι που με την κινητοποίησή σας θα δώσετε την ΕΥΚΑΙΡΙΑ στην κυβέρνηση να ασχοληθεί σοβαρά και γρήγορα με το ζήτημα αυτό» καταλήγει στη δήλωσή της η κ.Κούνεβα.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο ΨΝΑ για την αποπομπή του διοικητή

από εφημερίδα των συντακτών



Από προηγούμενη κινητοποίηση ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής

Tην άμεση αποπομπή του διοικητή του ΨΝΑ Δαφνί ζητάει από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, με προγραμματισμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο κτίριο της διοίκησης σήμερα στις 12.00.

Η ανακοίνωση του συλλόγου καθιστά τον Π. Θεοδωράκη «υπεύθυνο για μια σειρά ενεργειών που σκοπό έχουν την αποδόμηση και την κατάρρευση του νοσοκομείου», όπως οι μηδενικές προσλήψεις προσωπικού για το ΨΝΑ από τις πρόσφατες 906 που ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας, οι απλήρωτες πάνω από 6 μήνες εφημερίες γιατρών-ψυχολόγων και η υπερωριακή απασχόληση του λοιπού προσωπικού.

«Δεν γνωρίζουμε ποιοι ιμάντες τον κρατούν καθηλωμένο στην καρέκλα του διοικητή. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου; Το σενάριο της προσωπικής αποζημίωσης που επιδιώκει ο ίδιος από το Δημόσιο;», σημειώνει η ανακοίνωση.

Οι εργαζόμενοι διεκδικούν την άμεση χρηματοδότηση του νοσοκομείου, τη πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες και την άμεση πληρωμή εφημεριακής & υπερωριακής απασχόλησης.

Δαφνί: ανθρώπινα κουρέλια γυμνά, δεμένα, εξευτελισμένα και μόνα

από εφημερίδα των συντακτών

Μία μόνο λέξη μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που αντικρίσαμε στο ΨΝΑ: βαρβαρότητα. Γιατί η καθήλωση μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί. Το ίδιο και η χωρίς φειδώ χορήγηση φαρμάκων

Η πρώτη εικόνα στο απέραντο σε έκταση ΨΝΑ Δαφνί σε μέρα εφημερίας είναι οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που σε κάνουν να πιστεύεις ότι έχεις κάνει λάθος, ότι δεν βρίσκεσαι σε νοσοκομείο ή ότι εκείνες εκ παραδρομής είναι εδώ. Τα περιπολικά αυτοκίνητα και βανάκια στοιχισμένα έξω από τα εξωτερικά ιατρεία. Αστυνομικοί παντού.

Μέσα στον χώρο των ιατρείων ανακατεμένοι 7-8 αστυνομικοί με συγγενείς, ασθενείς και γιατρούς. Επτά στους δέκα ασθενείς έχουν προσαχθεί στο νοσοκομείο ακουσίως (κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας), μας λέει η γραμματεία. Μεσοσταθμικά οι ακούσιες νοσηλείες στο ΨΝΑ είναι πάνω από τις μισές (56%)!

Αστυνομικοί στην είσοδο του ΨΝΑ 

Βγαίνουμε από τον χώρο των εξωτερικών ιατρείων κι ανηφορίζουμε προς τα τμήματα οξέων περιστατικών. Κλειδωμένες οι πόρτες και των δύο που επισκεφτήκαμε. Μέσα τους άνθρωποι παρατημένοι, σε καταστολή, είτε από τα πολλά φάρμακα είτε από τους ιμάντες. Κάποιος μας ζητάει τσιγάρο. «Γιατί είναι δεμένος;» ρωτάμε τον νοσηλευτή για τον πρώτο ασθενή που αντικρίζουμε ακινητοποιημένο στο κρεβάτι του. «Τρώει τις πάνες του» μας απαντάει, «δεν γίνεται αλλιώς». Ο ασθενής με σύνδρομο Down, όπως μας ενημερώνει ο νοσηλευτής είναι «εξαιρετικά διεγερτικός». «Ηρεμος είναι», παρατηρούμε. «Τώρα ναι, έχει έρθει η φίλη του γι’ αυτό. Πάντα όταν έρχεται η φίλη του ηρεμεί».

Το κουτί

Φεύγουμε από τα οξέα περιστατικά και κατευθυνόμαστε στα τμήματα χρονίων περιστατικών, το 7ο και το Προκάτ (και τα δύο είναι κοντέινερ). Ακούγονται φωνές. Πίσω από δύο διπλοκλειδωμένες πόρτες στο προκατασκευασμένο κουτί, 19 ψυχές, γυμνές, δεμένες, εξευτελισμένες, μόνες... Οπως τις είχαμε αφήσει προ διετίας που είχαμε επισκεφτεί ξανά το Δαφνί. Μας άνοιξε η κλειδοκράτορας βάρδιας, μια εντυπωσιακά μεγαλόσωμη νοσηλεύτρια. Ο χώρος διημέρευσης, ένα δωμάτιο αναμονής νοσοκομείου όλο κι όλο. Σκοτεινός, αφού το φως της μέρας κρύβεται από τις βρόμικες μπεζ κουρτίνες. Και η μυρωδιά της απλυσιάς και του κάτουρου κατακλύζει τον χώρο.

Με κρυμμένο πρόσωπο

Αρρωστοι στοιβαγμένοι σε κοντέινερ με ισχυρή παρουσία της αστυνομίας

Σε διπλανές θέσεις δύο άντρες. Ο ένας κάθεται με τα πόδια μαζεμένα στο στήθος και κοιτά κάτω. Ο δεύτερος ξαπλωμένος, δεμένος με ιμάντες, κρύβει το πρόσωπό του με τα χέρια του. Απέναντι ένας άνδρας που έχει αγκαλιά ένα μωρό-κούκλα καθισμένος σε μια καρέκλα. «Οταν το καταστρέψει, του φέρνουν άλλο οι συγγενείς του. Το κρατά αγκαλιά μέχρι να ξεχαρβαλώσει κι αυτό», μας λέει η νοσηλεύτρια. «Γιατί είναι δεμένοι;» τη ρωτάμε. «Δεν γίνεται αλλιώς. Αν τους αφήσουμε θα τρέχουν στις τουαλέτες να τρώνε τα κόπρανά τους, άλλοι θα σκίζουν τα σεντόνια και θα τρώνε τα ρούχα τους».

Οι κραυγές τώρα ακούγονται πιο δυνατά. Ερχονται από την άκρη του διαδρόμου. «Ποιος φωνάζει;» ρωτάμε και ξεκινάμε να περπατάμε προς το μέρος του. Οι φωνές πίσω από την κλειστή πόρτα ενός άνδρα, γυμνού, καθηλωμένου στο κρεβάτι του. «Είναι από παιδί εδώ, ξεκίνησε από το Νταού Πεντέλης ή από το ΠΙΚΠΑ, ποιος ξέρει» μας λέει η νοσηλεύτρια. Και στη συνέχεια πετάχτηκε εδώ. Γαλουχήθηκε από το σύστημα στο δέσιμο και την καταστολή κι ακόμα ζητάει βοήθεια, σκεφτόμαστε δυνατά. «Εξαντλούνται όλες οι υπόλοιπες θεραπευτικές λύσεις πριν δεθούν οι ασθενείς;», ρωτάμε. «Ναι, η γιατρός έρχεται καθημερινά και δίνει τις εντολές».

Στο ξεχωριστό -μέσα στον χώρο- δωμάτιο των νοσηλευτών υπάρχει μια πόρτα με ένα καγκελόφραχτο παραθυράκι που βλέπει σε ένα δωμάτιο γεμάτο με σημαίες και πόστερ του Ολυμπιακού. Εκεί ζει ένας μεγαλόσωμος άνδρας, ο ακαταλόγιστος ασθενής Δ., ο οποίος αντί ποινής για το έγκλημά του βρίσκεται στο ΨΝΑ ως ψυχικά ασθενής σε μόνιμη απομόνωση. Στο ΨΝΑ όμως ζουν κι άλλοι ποινικοί, 69αρηδες τους λένε, από το άρθρο του Ποινικού Κώδικα.

«Γιατί είναι σε κλουβί;». «Δεν τον πλησιάζει κανείς, γιατί είναι βίαιος», μας εξηγούν. Τον παρακολουθούν μόνο από το ειδικό παράθυρο.

Η τηλεόραση

Ο Δ. ζητά μια νέα τηλεόραση. «Είναι η δεύτερη που σπάει», μας λένε. «Γιατί δεν είσαι ήρεμος;» τον ρωτούν. «Οταν είναι το προσωπικό ήρεμο, είμαι κι εγώ. Μου φωνάζουν συνέχεια», απαντάει. «Θέλω να μιλήσω με τους γονείς μου. Ανοίξτε μου τη γραμμή. Γιατί δεν μου την ανοίγετε;». «Θέλω να με πάτε σε άλλο νοσοκομείο», λέει λίγο αργότερα. Φεύγουμε. Απ’ έξω το κοντέινερ είναι καγκελόφραχτο. Ο Δ. βγαίνει στο μπαλκόνι του, ανοίγει το πανί που έχει για να μην τον χτυπά ο ήλιος. Συνεχίζει να μας μιλάει.

Στο Προκάτ, όπως και επίσημα μας ενημερώνει η ταμπέλα ότι ονομάζεται ένα από τα τμήματα χρονίων περιστατικών του νοσοκομείου, κάποιοι ασθενείς μόλις μας βλέπουν κατευθύνονται προς το μέρος μας για να μας μιλήσουν. Αλλοι είναι παραδομένοι στις άβολες πλαστικές καρέκλες του χώρου διημέρευσης. «Καλήμερα, τι κάνεις; Πώς σε λένε;». Τους απαντάμε. Η ανάγκη για επικοινωνία μεγάλη. Είναι σαφές ότι δεν τους μιλούν όσο έχουν ανάγκη. Το φαγητό, μας είπαν πολλοί, είναι χάλια.

Ενας άνδρας γύρω στα 50 μας ρωτά αν θέλουμε να ακούσουμε ένα δικό του ποίημα. Τρέχουν σάλια από το στόμα του. «Εκτωρ, χιλιάδες πέρασαν τα χρόνια από τον χαμό σου.... Εκτωρ πού τρέχει η ψυχή σου, σε ποιες χαράδρες χάνεται; Πού είναι η Ανδρομάχη σου, πού είναι το παιδί σου». Πολύ ωραίο, λέμε. «Δεν θα σας πω άλλο για να μη σας κουράσω», μας απαντάει.

Στη νοηματική

Εχουν μαζευτεί 5- 6 νοσηλευόμενοι. Μαζί και ο Ανδρέας. «Τι γράφεις;», ρωτάει δείχνοντας το σημειωματάριο που κρατάμε. «Κρατάω σημειώσεις, με ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω», απαντάμε. Του μεταφράζει ο νοσηλευτής στη νοηματική. Ο Ανδρέας είναι κωφάλαλος. «Πώς ήταν η μέρα σου;» τον ρωτάμε. «Ετσι κι έτσι», λέει. «Τι θα άλλαζες;» Τότε, παίρνει τον νοσηλευτή από το χέρι και τον πηγαίνει προς την έξοδο…

Η μόνη λέξη που έρχεται στον νου για να περιγράψει την κατάσταση και την πρακτική που αντικρίσαμε στο ΨΝΑ, με αποκορύφωμα το 7ο είναι βαρβαρότητα. Γιατί η καθήλωση (δέσιμο) μόνο ως βαρβαρότητα μπορεί να χαρακτηριστεί. Το ίδιο και η χωρίς φειδώ χορήγηση φαρμάκων. Πόσο μάλλον όταν εφαρμόζονται σε έναν χώρο που υποτίθεται ότι λειτουργεί στο πλαίσιο της «αποασυλοποίησης». Η Λέρος είναι ακόμα εδώ, γιατί είναι νοοτροπία.

Σχιζοφρένεια: Μια νόσος με διάσημους ασθενείς

από huffingtonpost



Από την αυγή της ανθρωπότητας ο κόσμος ήταν γεμάτος από όλων των λογιών τις ψυχικές νόσους, με τους ψυχικά ασθενείς να αντιμετωπίζονται με φόβο και καχυποψία.

Κλινικές κυκλοθυμίες, καταθλίψεις, μελαγχολίες και μυαλά που δούλευαν απλώς διαφορετικά από το σύνηθες έχουν συνεισφέρει καθοριστικά στον τομέα τους.

Από απίστευτες εφευρέσεις και μαθηματικές θεωρίες μέχρι ποίηση και τέχνη, οι «τρελοί» είχαν πράγματι κάτι να πουν.

Με αφορμή το θάνατο του η HuffPost Greece σας παρουσιάζει τον John Forbes Nash, Jr και έξι διάσημους που έπασχαν από σχιζοφρένεια.

Jack Kerouac - (1922-1969)




Αρχικά διαγνώστηκε στο στρατό με μια μορφή ψύχωσης. Λόγω της σχιζοφρένιας του έμεινε στο στρατό μόλις δέκα μήνες. Ήταν ένας από τους κύριους εκπροσώπους της Beat Generation και εισηγητής του ομώνυμου όρου.

Vincent van Gogh - (1853-1890)

Η αθρόα κατανάλωση αψεντιού και η πολύωρη εργασία του κάτω από τον καυτό ήλιο της Νότιας Γαλλίας πιστεύεται ότι του προκάλεσαν εγκεφαλική βλάβη, η οποία εκδηλωνόταν με απανωτές επιληπτικές κρίσεις. Τον Ιούλιο του 1890, ο βαν Γκογκ εμφανίζει συμπτώματα έντονης κατάθλιψης και τελικά αυτοπυροβολείται στο στήθος στις 27 Ιουλίου και πεθαίνει δύο ημέρες αργότερα. Δεν είναι απολύτως βέβαιο ποιο ήταν το τελευταίο του έργο, αλλά πρόκειται πιθανά για το έργο με τον τίτλο «Ο κήπος του Ντωμπινύ» ή για τον πίνακα «Το σιτοχώραφο με τα κοράκια.»

Brian Wilson - (1942-

Ο πρώην ηγέτης των Beach Boys και βραβευμένος με Grammy είχε πολλά ψυχικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων μανιοκαταθλιπτική διαταραχή που τον ανάγκασε να υποφέροει από παραισθήσεις παρόμοιες με σχιζοφρένεια. Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με την αιτία των προβλημάτων του, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ναρκωτικών και ενός εγκεφαλικού επεισοδίου.

John Warnock Hinckley, Jr - (1955 -

Οι ψυχίατροι που έχουν εξετάσει τον άνδρα που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Πρόεδρο Ronald Reagan, αποφάνθηκαν ότι είναι σχιζοφρενής.

John Forbes Nash, Jr - (1928 -2015)

Η μαθηματική ιδιοφυΐα και κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Οικονομικών το 1994 υπέφερε από σχιζοφρένεια: παρανοϊκές εκδηλώσεις, ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις και «φωνές». Είχε νοσηλευτεί πολυάριθμες φορές για την πάθησή του, την οποία και κατάφερε να κατευνάσει με εκτεταμένη αντι-ψυχωσική αγωγή. Παρά το γεγονός ότι η καθημερινότητα αποδείχθηκε άθλος για τον ίδιο, συνέχισε να διδάσκει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

Peter Green - (1946 -

Ο Βρετανός κιθαρίστας Peter Green έγινε διάσημος με τους Fleetwood Mac. Στη δεκαετία του 1970, είχε διαγνωστεί με σχιζοφρενία και υποβλήθηκε σε θεραπεία. Υπήρξαν στιγμές που είχε βίαια επεισόδια με αποτέλεσμα να παραμείνει έγκλειστος σε ψυχιατρικές κλινικές.